کد مطلب: ۲۰۴۸۷
تاریخ انتشار: دوشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۸

کرونا فرصتی برای انسجام جامعه است

احسان انصاری:

آرمان: در حالی که مردم ایران در سال جاری با بحران‌های مختلف و حوادث تلخ زیادی مواجه بودند به یکباره جامعه جهانی و به تبع آن ایران با فاجعه کرونا مواجه شده است. فاجعه‌ای که تاکنون بسیاری از مردم جهان را به کام مرگ کشانده است. انسان قرن بیست و یکمی که تا دیروز گمان می‌کرد با تکنولوژی جهان را تسخیر کرده اما امروز از مقابله با یک ویروس ناتوان و عاجز شده است. اتفاقی که بشر قرن بیست و یکمی را بیش از گذشته به خداوند متعال نزدیک‌تر کرده است. با این وجود شیوع ویروس کرونا در جامعه ایران با پیامدهای جامعه شناختی و روانشناختی مانند ناهنجاری‌های رفتاری،افزایش استرس و آشفتگی ذهنی در بین مردم جامعه مواجه شده است. آسیب‌هایی که هر کدام می‌تواند تا مدت‌ها جامعه را آزار دهد. به همین دلیل و برای تحلیل و بررسی ابعاد جامعه شناختی و روانشناختی بحران کرونا در ایران«آرمان ملی» با پروفسور حسین باهر جامعه‌شناس برجسته کشور گفت‌وگو کرده است. پروفسور باهر معتقد است:« استرس نسبت به این بیماری تا حدود زیادی طبیعی است و مختص به جامعه ایران نیست. در شرایط کنونی کشورهای مختلف جهان با این بحران مواجه هستند. در نتیجه وجود استرس برای این بیماری طبیعی است. در این شرایط تقویت روح و روان توسط هنر و مطالعه در منزل می‌تواند به آرامش فردی و خانواده‌ها کمک کند ». در ادامه ماحصل این گفت‌وگو را می‌خوانید.

بحران کرونا از منظر جامعه‌شناختی چه پیامدهایی برای جامعه ایران داشته است؟ این بحران به چه میزان ساحت خانواده و روابط اجتماعی را تحت تأثیر قرار داده است؟

ویروس کرونا ناشناخته است و بشر به‌تازگی با چنین پدیده‌ای مواجه شده است. هرچند در گذشته نیز موارد مشابهی در این زمینه وجود داشته است اما ویژگی‌های این ویروس حتی برای دانشمندان و متخصصان نیز ناشناخته و مبهم است. نکته دیگر اینکه این ویرس فراگیر و عام است و امکان شیوع در بین همه اقشار جامعه اعم از پیر و جوان و زن و مرد را دارد.به همین دلیل حد و مرز نمی‌شناسد و ممکن است هر کسی را مبتلا کند. این در حالی است که کشور نظام بهداشتی ممتاز و کارآمدی ندارد که در چنین شرایطی بتوان به آن تکیه کرد.به همین دلیل مردم باید با هوشیاری در صحنه حضور پیدا کنند. در مرحله نخست باید نظافت شخصی و جمعی به خوبی رعایت شود. البته در برخی افراد حفظ نظافت شخصی به وسواس منجر می‌شود که نباید چنین اتفاقی بیفتد. در شرایط کنونی جامعه ما با یک بحران بهداشتی ناشی از بیماری مواجه شده است. به همین دلیل نیز مردم باید به نظافت شخصی مانند گرفتن ناخن و دست نزدن به‌صورت و شستن دست‌ها به‌صورت مکرر پایبند باشند. این وضعیت درباره بهداشت جمعی نیز وجود دارد. همه اقشار مختلف مردم باید در چنین شرایطی در حفظ نظافت جمعی و محیط کار مشارکت داشته باشند. متاسفانه در شرایطی که جامعه در مقابله با یک بحران جدی قرار گرفته برخی مسائل بهداشتی را رعایت نمی‌کنند و دستمال استفاده شده و یا آب دهان خود را به خیابان‌ها می‌ریزند. این نوع رفتار تنها در کشورهای توسعه نیافته رخ می‌دهد و در کشورهای توسعه یافته چنین رفتاری مشاهده نمی‌شود. نکته مهمی که در این ماجرا کمتر به آن پرداخته شده است جنبه‌های معنوی و روحی و روانی است. شاید فرصت پیش آمده برای حضور در منزل فرصت خوبی باشد که افراد بیشتر مطالعه کنند